Je minder voelen

Iedereen kent het wel. Zeker mensen die net als ik weleens worstelen met hun mentale gezondheid. En met minder bedoel ik in dit geval niet zozeer slecht in je vel zitten maar echt het gevoel hebben dat je minder bent dan anderen. 

Het gekke is, als een vriend of vriendin jou dit zou melden, zou je willen dat hij of zij niet zo denkt en zou je het tegenspreken. Als je zelf denkt minder te zijn, is er niemand die jou tegenspreekt. Je bent vaak strenger voor jezelf dan voor een ander. 

Als ik zou zeggen: “ik voel me soms wel minder omdat ik nog geen betaald werk heb”, geloof ik die gedachte op een schaal van 1 tot 10, wel minimaal een 5. Als een ander in dezelfde situatie zit, zou ik zeggen: “Maar dat betekent nog niet dat je je dan minder hoeft te voelen”. Je bent alsnog een goed mens. Je hebt alsnog goede eigenschappen. Met therapie heb ik het hier ook over gehad. 

We hebben zelfs een lijstje gemaakt met eigenschappen waarvan ik vind dat die een persoon waardevol maken. En weet je? Die eigenschappen hebben helemaal niets met werk te maken, namelijk: 

  • Aardig zijn voor de medemens
  • Klaarstaan voor anderen 
  • Goed met iemand kunnen praten 
  • Zorgzaam 
  • Loyaliteit 
  • Betrouwbaarheid 
  • Eerlijkheid 
  • Doorzettingsvermogen
  • Openheid 
  • Kwetsbaar durven zijn
  • Lief zijn voor jezelf 
  • Zelfontwikkeling 

Vervolgens mocht ik bij elke eigenschap een cijfer aan mezelf geven. Het komt erop neer dat ik mezelf allemaal voldoendes kan geven, ook wel echt hoge cijfers. Hoe zit dat bij jou?

Het lief zijn voor mezelf krijgt alleen wel een 5 omdat ik hierin nog wel wat kan leren. 

Dus hoe kan het dan eigenlijk dat ik me alsnog soms echt minder voel dan een ander? Hier heb ik wel over nagedacht. Ik verbind het vaak aan prestaties terwijl dat niet altijd terecht is. Als iemand jou vertelt waarom hij of zij jou waardeert, zal hij/zij niet snel zeggen, “Omdat je toen eerste werd of omdat je die prijs had gekregen”. Nee, iemand zal eerder zeggen, “Omdat je er altijd voor me bent.” Of “Omdat je altijd zo lief voor me bent.” 

Bij mij heeft het er denk ik ook mee te maken dat ik nooit wist dat ik een vorm van autisme heb. Hierdoor probeer je te leven als de gemiddelde persoon zonder diagnose. Je doet er alles aan om mee te komen. Als zij het kunnen, kan jij het ook. Als een ander iets dan wel lukt en jou niet, voel jij je automatisch al minder. Zo ging dat tenminste bij mij. Als jij zelf nog onwetend bent, reken je het jezelf aan. Dat is wel zo makkelijk. Het lukt jou niet, dan zal het wel aan jezelf liggen. Dit is bij mij zo gegaan vanaf leeftijd 12 tot en met mijn 33e. Je weet niet beter. Hiermee kan ik ook wel verklaren waarom ik vaak zo streng ben voor mezelf. Als ik dan naar het bovenstaande lijstje kijk, heb ik eigenlijk niet zoveel reden mezelf minder te voelen. En dat probeer ik vast te houden en mee te nemen. 

Het is mooi dat therapie mij deze inzichten heeft gegeven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s