Controle nemen over mijn eigen leven

Sinds ik klaar was met de middelbare school, was alles onzeker. Niemand gaat voor jou bepalen wat je erna moet gaan doen. Je moet het zelf uitvogelen en dat haatte ik altijd. Wat als ik de verkeerde keuze zou maken? Waarom heb ik überhaupt een HBO-studie gekozen terwijl ik al wist van mijn disharmonische intelligentie? En zo’n kloof tussen mijn verbale en non-verbale intelligentie? Dus waarom koos ik eigenlijk voor een HBO-studie? Ik zou het niet weten. Ik kan het je niet zeggen. Uiteindelijk ben ik gestopt in het derde jaar en heb ik het niet afgemaakt. 

Weer moeten beslissen wat hierna te doen. Ik had werkelijk geen idee. Ik wilde er niet over nadenken, ik wilde geen beslissing nemen om eerlijk te zijn. Er waren en zijn zoveel keuzes. Te veel, ugh. De eerste studie was mijn eigen keuze maar de tweede, een directiesecretaresse-opleiding was niet per se mijn eigen keuze. Ik kan er ook niemand de schuld van geven want ik heb meegedaan met alle lessen en er hard voor gewerkt. Het is gewoon gek hoe het gegaan is. Op het moment dat ik de opleiding deed, deed ik er ook alles aan om te slagen en het succesvol te beëindigen, ook al maakte de opleiding mij niet gelukkig.

Toen ik slaagde na één jaar, had ik nog steeds een probleem. Wat moest ik nu weer doen? De meeste mensen zouden zeggen: “ga werken in die branche”, natuurlijk, dat klinkt logisch. Alleen niet voor mij. Ik voelde druk, een hoop druk. Ik weet dat een hoop mensen de keuzes die ik maakte niet altijd begrepen vanaf dat moment. Waarom gaan oppassen als je een diploma hebt voor een compleet andere branche? Ik kan me nog wel voorstellen dat het niet logisch was of voelde, maar aan de andere kant was ik het zo zat om elke keuze die ik maakte, te moeten verantwoorden. 

Wat als het beter en meer comfortabel voor me voelde? Laat me zijn alsjeblieft. Laat mij mij zijn. De meeste mensen konden dit helaas niet. Ze zagen een ander leven voor zich voor mij. Niet dit leven. Het is ergens lief maar ik was nog niet op dat punt beland. Ik wilde ook iets anders doen maar ik wist niet wat. Dit was mijn pad voor nu maar bijna niemand accepteerde dat pad en dat was heel moeilijk voor me.    

Ik voelde me in bepaalde richtingen geduwd, wat ervoor zorgde dat ik me nooit gelukkig voelde of comfortabel. Ik koos nooit voor mijzelf, ik koos wat anderen voor mij wilden en van mij verwachten, alsof zij controle over mijn leven hadden en ikzelf niet. Het was een vreselijk gevoel. 

Ik koos nooit voor mijzelf, ik koos wat anderen voor mij wilden en van mij verwachten, alsof zij controle over mijn leven hadden en ikzelf niet.

Zo’n drie jaar geleden heb ik besloten controle over mijn eigen leven te nemen, op mijn 31ste. Het kan heel onvoorstelbaar klinken voor velen, maar zo was het. Langzamerhand dacht ik: “ik kan ook doen wat ik wil, ik kan keuzes maken voor mijzelf, zonder beïnvloed te worden door anderen of een druk te voelen die anderen op mij legden. Het is toegestaan om een leven voor mijzelf te creëren dat comfortabel en fijn is en mij misschien zelfs blij en gelukkig maakt. Het is mogelijk. Een gekke realisatie. Ik kan en mag luisteren naar mijn eigen hart. Dat is wat ik nu doe.  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s