Religie

Geloof is er in alle soorten en maten. In allerlei vormen. Zelf ben ik als kind gelovig opgevoed, Christelijk opgevoed. We gingen zo goed als elke zondag naar de kerk. Als kind begreep ik nog niet bepaald veel van wat de dominee allemaal zei. Daarnaast had ik er nog niet echt een mening over. Die vormde ik pas toen ik ouder was. Als tiener heb ik vaak gebeden. Geen idee of het zin had maar het was een soort houvast. En ik had het heel vaak moeilijk en daarom bad ik tot iemand daarboven. 

Ik ben anders naar het geloof gaan kijken door bepaalde familie die extreem gelovig is. En met extreem bedoel ik, gehersenspoeld. Mensen die niet meer voor zichzelf kunnen denken. Mensen die oprecht vinden dat je nog wel van homoseksualiteit kunt genezen. Mensen met wie een discussie voeren geen zin heeft, omdat ze enkel bezig zijn met hun eigen denkbeelden op jou afvuren. De hele LGBTQ-gemeenschap wordt niet geaccepteerd en zwaar afgekeurd.  

God heeft je lief wordt er altijd gezegd. Waarom heeft God dan geen homo’s of lesbiennes lief? En bi’s, transgenders en queers? Dat vraag ik mij oprecht af. Je kunt niet alles klakkeloos overnemen van wat er in de bijbel staat. Ik vind het zo eng als mensen dat wel doen. Als je zogenaamd anders bent, lig je eruit en doe je niet meer mee. En soms word je letterlijk verstoten. Het idee dat je het als kind absoluut niet aan je ouders durft te vertellen omdat je weet dat ze er niet oké op zullen reageren. Dat ze dan misschien wel niets meer met je te maken willen hebben. Jeetje, wat is dat heftig. 

Zo zag ik gisteren op tv een programma dat heet ‘Verboden Liefde.’ Je weet wel dat er nog steeds een hoop mensen niet tolerant zijn, maar als ik een moeder van haar homoseksuele zoon hoor zeggen dat ze nog liever onder een brug slaapt dan dat ze bij hem en zijn vriend gaat logeren, word ik daar echt misselijk van. Wat een mens… Walgelijk. Dat je gewoon niet gerespecteerd en geaccepteerd wordt, enkel omdat je op hetzelfde geslacht valt. Verder ben je dezelfde persoon als die je altijd was. Wat een onzin, wat ouderwets, wat verschrikkelijk dat er mensen zijn die homoseksualiteit nog steeds afkeuren. Ik word er echt naar van.

Ik heb van dichtbij meegemaakt, door de familie die ik al eerder noemde, dat het geloof een hoop kapot kan maken. Ooit had ik een heel goede band met één van deze personen. Daar is niets meer van over. Nu zijn ze altijd al gelovig geweest, maar de laatste jaren is het zich steeds extremer gaan uiten. Ik moest hem/haar letterlijk blokkeren op mijn telefoon om er vanaf te zijn. En dan denk je er vanaf te zijn, komt diegene je serieus weer met een nieuw telefoonnummer lastig vallen. 

Hierdoor heb ik steeds meer moeite met het geloof. Geloof is mooi zolang je elkaar liefhebt, accepteert en respecteert, maar dat is lang niet altijd het geval. En dat doet me pijn en maakt me verdrietig. Als het geloof betekent dat je iemand niet kan laten zijn wie hij of zij is, pas ik daarvoor. 

One thought on “Religie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s